Episkopat francuski - avant garde?
W ramach Konferencji Biskupów Francji od jakiegoś czasu działa Grupa robocza ds. zwierząt pod kierownictwem biskupa diecezji Metz - Jean-Pierre Vuillemin.
22 lutego 2022 ta grupa wydała liczący 112 stron dokument „Człowiek i zwierzęta. Wybrane opinie i słowa.” (Des hommes et des animaux. Regards et mots choisis. Episcopat Documents, No. 3/2021) . Dokument opublikowano, aby zacząć w Kościele francuskim stawiać ważne pytania dotyczące traktowania zwierząt przez ludzi.
"Wszystko, czego potrzebują [zwierzęta] to słowo" – pisze we wstępie dokumentu bp Jean-Pierre Vuillemin. Uznajmy, że czasami brakuje nam słów, aby mówić o zwierzętach w sposób uczciwy i pewny? Dokument zawiera fragmenty świadectw, doświadczeń, z których wyłaniają się pytania i wątpliwości. Teksty odzwierciedlają zróżnicowanie poglądów i wieloaspektowe podejście do tematu.
Kościół jest krytykowany i pytany o swój stosunek do zwierząt, o to, co jest dozwolone, zakazane, pożądane, godne potępienia, straszne, dopuszczalne itd.
Przywołane są encykliki Laudato si' (2015) i Fratelli tutti (2020) stawiające na pierwszym miejscu braterstwo. To braterstwo, choć przejawia się w różny sposób, jest w stanie połączyć wszystkie istoty żywe i nieożywione jako stworzenia Boże. Świat zwierząt nie może być zredukowany do nieożywionej materii, którą można dowolnie eksploatować bez etycznej troski. Zwierzę posiada własną godność, która w teologii opiera się na jego naturze jako istoty stworzonej z woli Boga i wpisanej w określony porządek. Bóg nie jest twórcą zbioru zestawionych ze sobą dzieł, ale kosmosu, uporządkowanego i zróżnicowanego stworzenia, które przeciwstawia się chaosowi. Hierarchia stworzeń" nie wyklucza, ale domaga się większej odpowiedzialności człowieka, któremu Bóg powierza specyficzną misję w dziele stworzenia. Katechizm Kościoła formułuje to jasno: "Istnieje solidarność między wszystkimi stworzeniami, ponieważ wszystkie mają tego samego Stwórcę i wszystkie są uporządkowane ku Jego chwale" (Katechizm Kościoła Katolickiego 344).
Jeszcze nie znamy całego tekstu dokumentu (jest dostępny tylko w wersji drukowanej), ale omówimy go szerzej, jak tylko poznamy jego treść.
COVID-19 - broń natury?
Niesiesz Panie ocalenie ludziom i zwierzętom (Ps 36, 7)
Autentyczne człowieczeństwo, które zachęca do nowej syntezy,
zdaje się istnieć pośród cywilizacji technologicznej, niemal niezauważalnie,
jak mgła, która przenika pod zamkniętymi drzwiami. (Laudato si’ 112)
Dziś, będzie tekst dłuższy. Jest czas zarazy, a ja myslę o zwierzetach więcej niż zazwyczaj. Cały czas, przewidując okropne rzeczy, które bedą działy się w hodowlach, schroniskach, ogrodach zoologicznych. Bedą się działy, gdyż epidemia nie oszczędzi przecież pracujących tam ludzi, a i wsparcie dla z trudem utrzymujących się rozmaitego rodzaju przytulisk będzie topniało z każdym dniem. Już zewsząd słychać wołania o ratunek. Ten tekst ukazał się na stronie WWW Klubów Tygodnika Powszechnego pt. Co mówi COVID-19. Zamieszczam go jednak i tutaj. Może to moje ostrzeganie, ten mój apel trafi w ten sposób do innych odbiorców. Chciałaby, aby były to szczególnie serca chrześcijan. Więcej Info
Jaeschke, Tomasz. Stanisławska Irena A., Sumińska, Dorota. Nieboskie stworzenia. Jak kościół wyklucza. Krytyka Polityczna, 2019.

Dlaczego Kościół nie kocha wszystkich boskich stworzeń, choć chrześcijaństwo jest ponoć religią miłości? Dlaczego wyklucza zwierzęta? Dlaczego godzi się na rzeźnie, polowania i sprowadza czujące istoty do roli pożywnego posiłku? Czemu nie ma poszanowania dla ekologii planety w jej stworzonej przez Boga nieskalanej doskonałości? Skąd się bierze lęk kleru przed traktowaniem kobiet jako pełnoprawnych osób? Skąd taki problem z ludzkim podejściem do uchodźców, osób niepełnosprawnych, czy homoseksualnych? Czy Kościół może się jeszcze zmienić?
Z Dorotą Sumińską,, doktor weterynarii i Animalpastorem Tomaszem Jaeschke, duszpasterzem ludzi i zwierząt, rozmawia Irena A. Stanisławska.

