Katechizm Kościoła Katolickiego

Wszelkie okrucieństwo wobec jakiegokolwiek stworzenia jest sprzeczne z godnością człowiek.


św. Bonawentura

Każde stworzenie zostało nam dane jako Słowo Boże


Franciszek

Od zamieszkałej ziemi, po wody karmiące życie, od drzew wydających owoce, po

zwierzęta zamieszkujące wspólny dom, wszystko jest drogie w oczach Boga, dającego

człowiekowi stworzenie jako cenny dar, którego trzeba strzec. (Franciszek, orędzie na 1 września 2019)


Jarosław Marek Rymkiewicz. Co to jest drozd

Co jest w droździe Drozd jest w droździe ale który

czy ten właśnie drozd konkretnie szaropióry

Ten jedyny ten słyszalny i widzialny

Ten co fruwa między nami substancjalny

Czy drozd inny ten co nie ma piór i pierza

Ten co drozdem nie jest ale być zamierza

A tam w droździe co tam gwiżdże i co zgrzyta

A gwiżdżące to się o co drozda pyta

Co jest w droździe Czy drozd wszystek i drozd cały

Ale wtedy co by z drozda drozdy miały

Czy drozd jeden co się w jednym droździe mieści

Ale wtedy w innych gniazdach kto szeleści

Kto te wiersze czyje wiersze za mnie pisze

Kto o świcie kładzie palce na klawisze

A gdy drozda poprzez drozdy się pomnoży

To czy w droździe złote wnętrze się otworzy

A gdy drozda poprzez drozdy się podzieli

Czy będziemy jeszcze drozda w droździe mieli

I co drozd ten mi jedyny wie i sądzi

0 tym droździe który nim tym drozdem rządzi

1 co o nim o tym droździe co wszelaki

Sądzą inne abstrakcyjne raczej ptaki

Jeśli ptaki są co nie jest wcale pewne

Śpiew się śpiewa bo się śpiewa to co śpiewne

O pojęcia kto was pojął niepojęte

A co śpiewa w każdym droździe czy jest święte

A drozd nie wie co jest w droździe a drozd śpiewa

Niepojęcie on pojmuje jak się miewa

 

Co to jest drozd. Warszawa 1973.


Czesław Miłosz. Po ziemi naszej (fragment)

....

Gdybym miał przedstawić czym jest dla mnie świat

wziąłbym chomika albo jeża albo kreta,

posadziłbym go na fotelu wieczorem w teatrze

i przytykając ucho do mokrego pyszczka

słuchałbym co mówi o świetle reflektorów,

o dźwiękach muzyki i ruchach baletu

 

Król Popiel i inne wiersze. 1961


Franciszek

„[…] inne stworzenia [nie] są całkowicie podporządkowane dobru człowieka, jak gdyby nie miały one wartości samej w sobie i jakbyśmy mogli nimi dysponować do woli”. Encyklika Laudato si'


Joseph Ratzinger (Benedykt XVI)

„[…] produkcja przemysłowa – […] ta degradacja żywych istot, zamienionych w towar, rzeczywiście wydaje mi się sprzeczna ze stosunkiem człowieka do zwierzęcia, jaki przewija się w Biblii”. Kardynał Joseph Ratzinger (Benedykt XVI) w wywiadzie-rzece „Bóg i świat” Petera Seewalda, pytany o kwestię wykorzystywania i jedzenia zwierząt.


Jan Paweł II

„[…] nie można bezkarnie używać różnego rodzaju bytów, żyjących czy nieożywionych — składników naturalnych, roślin, zwierząt — w sposób dowolny, jedynie według własnych potrzeb gospodarczych. Przeciwnie, należy brać pod uwagę naturę każdego bytu oraz ich wzajemne powiązanie w uporządkowany system, którym właśnie jest kosmos”. Jan Paweł II. Encyklika „Sollicitudo Rei Socialis”


Leon Knabit, OSB

Ojciec Leon Knabit w swej książce "Czy zwierzęta mają duszę" mówi, że nie słyszał o świętym, który nie lubiłby zwierząt, wręcz przeciwnie. Im człowiek jest bliżej Pana Boga, tym łatwiej zaprzyjaźnia się z nimi. Jego zdaniem święci miłośnicy zwierząt niosą w sobie znamiona raju, zapowiedź obiecanej przez proroka Izajasza harmonii stworzenia. "Wtedy wilk zamieszka wraz z barankiem, pantera z koźlęciem razem leżeć będą, cielę i lew paść się będą społem i mały chłopiec będzie je poganiał. Krowa i niedźwiedzica przestawać będą przyjaźnie, młode ich razem będą legały. Lew też jak wół będzie jadł słomę. Niemowlę igrać będzie na norze kobry, dziecko włoży swą rękę do kryjówki żmii. Zła czynić nie będą ani zgubnie działać po całej świętej mej górze, bo kraj się napełni znajomością Pana, na kształt wód, które przepełniają morze" (Iz 11, 6-9).

Leon Knabit  "Czy zwierzęta mają duszę". Wydawnictwo Nemrod 2005


Izajasz

"Wtedy wilk zamieszka wraz z barankiem, pantera z koźlęciem razem leżeć będą, cielę i lew paść się będą społem i mały chłopiec będzie je poganiał. Krowa i niedźwiedzica przestawać będą przyjaźnie, młode ich razem będą legały. Lew też jak wół będzie jadł słomę. Niemowlę igrać będzie na norze kobry, dziecko włoży swą rękę do kryjówki żmii. Zła czynić nie będą ani zgubnie działać po całej świętej mej górze, bo kraj się napełni znajomością Pana, na kształt wód, które przepełniają morze" (Iz 11, 6-9).